مقاله آسیب هاي زانو در ورزش – بخش دوم

صفحه اصلی » مقالات » مقاله آسیب هاي زانو در ورزش – بخش دوم

در بخش اول مقاله آسیب هاي زانو در ورزش  که در وب سایت ماگ منتشر شد ابتدا در یک مقدمه کوتاه مواردی راجع زانو، آسیب های آن و رباط صلیبی گفته شده و در ادامه بحث هایی راجع به علل آسیب دیدگی زانوها شد.

 

مقاله آسیب هاي زانو در ورزش

مقاله آسیب هاي زانو در ورزش

درصورتی که هنوز بخش اول را مطالعه نکردید می توانید از طریق لینک بالا به بخش اول این مقاله دسترسی پیدا کنید.

بررسی تصویربرداری:

  • رادیوگرافی: یافته هاي رادیوگرافیک اغلب منفی است.
    • براي بررسی آسیب هاي همراه با پارگی ACLمی توان از نماهاي Notch و sunrise و merchant و AP, Lateral view استفاده نمود.
    • نماي مایل براي بررسی صفحه استخوان تیبیا مفید است.
    • امکان دارد در نماي AP شکستگی همراه با کندگی قسمت خارج کپسول دیده شود.
    • این شکستگی یک شاهد بر آسیب کپسول خارجی و یک مدرك غیر مستقیم بر آسیب رباط صلیبی قدامی است.
    • و در قسمت خارجی صفحه تیبیا اتفاق می افتد درست در مجاورت خط مفصلی و در خلف توبرکل Gerdy
  • آرتروگرام : این روش تقریباً با MRI  جایگزین شده است و از این روش براي بررسی پارگی ACL استفاده می شود.
  • ام آر آي : MRI براي تشخیص آسیب هاي ACL حدود ۹۵درصد حساسیت دارد.

همچنین با آن می توان کوفتگی هاي استخوانی را که در ۹۰ % از موارد آسیب رباط صلیبی قدامی وجود دارند تشخیص داد.

در ادامه  مقاله آسیب هاي زانو در ورزش بحث آب آوردن زانو را بررسی می کنیم.

آب آوردن زانو:

آب آوردن زانو

آب آوردن زانو

هنگامی که زانو تحت فشارهاي شدید کاري قرار می گیرد کیسه هاي مایع موجود در اطراف مفصل زانو آسیب دیده و متورم می شوند.

که این حالت در فرهنگ عامه به آب آوردن زانو مشهور است.

کیسه هایی از مایع به نام “بورس” در اطراف بعضی مفاصل بدن از جمله زانو وجود دارند و وظیفه آنها تسهیل حرکت مفصل و به حداقل رساندن اصطکاك است.

وقتی بر اثر ورزش یا بلند کردن اجسام سنگین، مفصل زانو تحت فشار قرار می گیرد، بورس آسیب دیده و دردناك می شود.

این آسیب دیدگی نیز منجر به ازدیاد مایع درون آن و تورم ناحیه اطراف زانو می شود .

این حالت در حقیقت نمایانگر فشار زیاد وارد شده به مفصل و لزوم درمان هرچه سریعتر آن است.

گفتنی است عارضه آب آوردن در کلیه نقاطی که احتمال ساییدگی مفاصل وجود دارد شایع است.

 

آسیب به لیگامانهاي زانو :

آسیب به لیگامانھای زانو (در کشتی گیران و ورزشکاران شایع می باشد) اغلب باعث ناراحتی و مشکلات جدی شده و ممکن است منجر به ناتوانی دائمی گردد.

پارگی کامل یک لیگامان ممکن است منجر به شلی دائمی به ھمراه بی ثباتی او گردد.

در سالھای اخیر جراحان به استفاده از روش ھای تھاجمی تر برای درمان پارگی ھای ماژور لیگامانھای زانو ,تمایل بیشتری دارند.

 

پارگی لیگامانهاي صلیبی :

ممکن است یک یا هر دو لیگامان صلیبی به تنهائی پاره شود.

پارگی لیگامانهاي قدامی بوسیله یک نیرو که انتهاي فوقانی تیبیا را نسبت به فمور به جلو می راند و یا بوسیله هیپر اکستانسیون زانو ایجاد می شود.

لیگامان خلفی بوسیله یک نیرو که انتهاي فوقاتی تیبیا را به عقب میراند دچار پارگی میشود.

درمان آسیب های زانو:

فاز حاد :

چنانچه جراحی لازم باشد معمولاً آنرا ۳ هفته به تاخیر می اندازند تا التهاب کاهش یافته و از عوارضی مثل خشکی مفصل بدنبال جراحی سریع جلوگیري شود.

باید در این سه هفته عضلات جلو و عقب ران و دامنه حرکتی مفصل زانو تقویت و زیاد شود که این امر می تواند به کاهش تجمع مایع مفصلی و بدست آوردن سریع توان عضلانی بعد از عمل کمک کند.

براي تصمیم به جراحی توجه به چند فاکتور مهم است مثل سطح فعالیت ورزشی قبل از صدمه دیدگی , صدمات همراه , تمایل براي ادامه همان رشته ورزشی و میزان شلی مفصل زانو.

جراحی می تواند بصورت ترمیم داخل یا خارج مفصلی رباط صلیبی قدامی باشد.

در روش داخل مفصلی توسط روش آرتروسکوپی رباط پاره شده را بصورت اولیه یا با استفاده از رباط زیر کشکک ترمیم می کنند.

در روش خارج مفصلی هم با استفاده از بخشی از نوار فیبري خارج ران به نام ایلیو تیبیال تراکت زانو را در سمت خارجی در بیرون سطح مفصلی
پایدار می کنند.

انتخاب بین این دو روش بسته به نظر جراح دارد و امري تخصصی است.

درمان غیر جراحی پارگی ACL معمولا براي افراد مسن و آنهایی که قصد پرداختن به ورزش هاي شدید و رقابتی را ندارند در نظر گرفته می شود.

 

فازهای بهبودي آسیب های زانو:

فاز اول: دو هفته اول بعد از جراحی را شامل می شود و هدف در آن رسیدن به بازشدگی کامل زانو و حفظ قدرت عضلانی عضله چهارسر رانی و کاهش تورم و نیز توانایی خم کردن زانو در حد نود درجه است.

فاز دوم: هفته سوم تا پنجم بعد از عمل را شامل می شود و هدف در آن حفظ توانایی باز کردن کامل زانو و افزایش میزان خم شدن زانو به بیش از ۹۰ درجه تا رسیدن به خم شدگی کامل زانو است.

فاز سوم: هفته ششم را شامل می گردد و هدف در آن افزایش قدرت و سفتی عضلانی است و بدنبال این مرحله به آرامی به ورزش باز می گردیم.بدون انجام تمرینات کافی در دوره بعد از جراحی بازگشت به ورزش به زمانی معادل ۹ ماه نیاز دارد.

 

عوارض: از آنجا که میزان موفقیت جراحی رباط ACl  بین ۸۲ تا ۹۵ درصد است، عوارض زیر را باید در نظر گرفت:

  • خشکی مفصلی
  • ناپایداري مفصل زانو
  • دردو محدودیت حرکات مفصل زانو

نوشته های مشابه

NAT چیست؟
NAT چیست؟
  • 43566 بازدید
  • ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برو بالا